Het binnenland in

We hebben de kust al een paar dagen verlaten en moeten onze tempels gaan zoeken in de meer bergachtige streek rond de stad Matsuyami.Minder toeristisch en ook minder plekken om te slapen.

Na een paar keer (mijn gastfamilie) te laten vooruit bellen toch iets gevonden.Miku heeft een gastadres,zowaar een watts app nr en spreekt engels.Dus we kunnen communiceren.Maar hij stuurt ga zelf niet op zoek naar het huis,je gaat het niet vinden.Zelfs google maps weet het niet zijn.Ik pick u op aan het noodles restaurant in het dorp om 16 h.

IK ben wat vroeg dus ik denk dan kan ik hier beter iets eten want straks zal er niets zijn.Normaal bij de maaltijd serveert men een kommeke soep.Dus ze brengen mijn bak noedels 

En ik wil dat kommeke soep  uitdrinken.Roept daar een van de andere klanten STOP niet doen want dat is de saus waar uw noedels inmoeten.Deze jongedame legt mij in basisengels uit hoe ik dat moet eten en de andere aanwezige Japanners beleven de grap van de dag.Terwijl ik zit te worstelen met mijn noedels op die stokjes te houden gaat er een iets oudere man afrekenen en bij het buitengaan schuift hij een 1000 yen briefje op mijn tafel.Ossetai (gift aan de pelgrim)

Dat zullen de komende dagen iets dikkere kaarskes worden.Na het eten pikt Miku mij op en brengt me naar een 200 jaar oud huis.

Waar de houtketel brand zodat ik warm water heb.Hij laat mij het huis zien.En ik waan mij in een japanse film.

Dan gaat hij er weer vandoor.Als ik vraag hoe ik dit morgenvroeg met de sleutel doe lacht hij.Sleutel???Deze huizen kunnen niet op slot.Have a nice evening and Sayonara.

Voor de rest moet ik uitkijken dat ik niet op een slang trap die zich ligt op te warmen langs de kant van de weg.

En hier in de kraakheldere bergrivieren kan ik af en toe de voeten is koelen.